Μίζερη και ανέπνευστη διοργάνωση στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα βάδην.

 

Γράφει ο Κανλής Παράσχος

Μίζερη και  ανέπνευστη διοργάνωση στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα βάδην.

Εντελώς απογοητευτική η εικόνα του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Βάδην https://www.segas.gr/panellinio-protathlima-vadin-papamich/ που διεξήχθη στον Δήμο Αλιάρτου- Θεσπιέων την προηγούμενη Κυριακή 26 Ιανουαρίου. Οπωσδήποτε ο περιορισμένος αριθμός των συμμετοχής των αθλητριών και αθλητών δημιουργεί μια ψυχολογία εγκατάλειψης, μειώνει τον ανταγωνισμό και καθιστά την ατμόσφαιρα στο αγώνισμα υποτονική και απογοητευτική. Τελικά, ένας αγώνας με μικρή συμμετοχή δίνει την αίσθηση μιας μίζερης και ανέμπνευστης διοργάνωσης. Συγκεκριμένα είχαμε τις εξής συμμετοχές https://my.raceresult.com/380183/results :

Μαραθώνιος Βάδην γυναικών Συμμετοχή 6 αθλήτριες (εγκατέλειψε 1).

Μαραθώνιος Βάδην ανδρών Συμμετοχή 8 αθλητές, (ακυρώθηκαν 2, εγκατέλειψε 1).

Παράλληλα διεξήχθη και ημερίδα με διάφορες αποστάσεις στο βάδην οι συμμετέχοντες κυμαινόταν στην καλύτερη περίπτωση 8 αθλήτριες στα 5χμ βάδην Κ18 και 1 με 2 αθλητές/αθλήτριες στα υπόλοιπα αγωνίσματα.

Το αγωνιστικό βάδην αποτελεί ένα ιστορικό αγώνισμα του στίβου τόσο στον διεθνή όσο και στον ελληνικό στίβο. Προκειμένου να υπάρξει ουσιαστική βελτίωση της συμμετοχής και βιωσιμότητας του αγωνιστικού βάδην στη χώρα μας συνοπτικά θα μπορούσαν να προταθούν : α)Ενίσχυση της βάσης του αγωνίσματος, β) κίνητρα προς αθλητικά σωματεία για τη δημιουργία τμημάτων αγωνιστικού βάδην με δυνατότητα περισσότερων αγωνιστικών ευκαιριών. γ)Ενημέρωση προπονητών και κριτών, ώστε να διασφαλίζεται η σωστή τεχνική καθοδήγηση και η δίκαιη διεξαγωγή των αγώνων, δ) ανάπτυξη μαζικού και ερασιτεχνικού χαρακτήρα, με προγράμματα «βάδην για όλους».

ΜΑΖΙΚΟΣ ΛΑΙΚΟΣ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΕΝΑΣ ΠΑΡΙΑΣ ΥΠΟ ΔΙΩΓΜΟ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ

 Γράφει ο Κανλής Παράσχος

ΜΑΖΙΚΟΣ ΛΑΙΚΟΣ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΕΝΑΣ ΠΑΡΙΑΣ ΥΠΟ ΔΙΩΓΜΟ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ

Θεωρητικά μπορούμε να υποθέσουμε ότι ο αθλητισμός μπορεί να υποστηρίξει την δημοκρατική φαντασίωση της ισότητας, να προάγει την κοινωνική και πολιτισμική ένταξη όλων των υποκειμένων σε ένα αποδεκτό και υγιές σύστημα αξιών, όμως ο αθλητισμός ως μια καθημερινή κοινωνική πραγματικότητα αντανακλά πλέον την αγοραία, σκληρή νεοφιλελεύθερη πρακτική. Έτσι όταν οι αγορές είναι κλειστές και οι «παρίες του αθλητισμού», οι οποίοι δεν μπορούν να αγοράσουν από αυτές, τότε μπορούν να μαζέψουν ότι μπορούν από αυτά που οι «έμποροι», εν προκειμένου του αθλητισμού έχουν αφήσει πίσω τους.

Εν προκειμένω, ο Αθλητικός Οργανισμός του Δήμου Μυτιλήνης έχει ανακοινώσει τις ώρες λειτουργίας https://www.stonisi.gr/post/93326/ti-wra-tha-pame-ghpedo-sth-mytilhnh?fbclid=IwY2xjawLPOghleHRuA2FlbQIxMQBicmlkETBJY2RSNjJJaHN2a0plVVhYAR5hSunSJ9TURcoYNR4qui3Kw3LQQfZc8DkkUs4kBNN85sRqg88UIg66z-25HQ_aem_4t10SEcc4O0T8L-MKSQ11w για το κοινό στα δημοτικά γήπεδα ποδοσφαίρου. Αυτό που μπορούμε να παρατηρήσουμε είναι:

1^ον ότι οι ώρες οι οποίες παραχωρούνται εν μέσω καλοκαιριού και συνεπώς σε περιβάλλον καύσωνα, είναι εντελώς απαγορευτικές για διεξαγωγή οποιαδήποτε μορφής άσκησης.

2^ον ο Αθλητικός Οργανισμός μεταφέρει την ευθύνη στους αθλούμενους και στους γονείς όταν πρόκειται για ανηλίκους. Κανονικά ένας Δήμος που σέβεται του πολίτες του θα πρέπει να έχει φροντίσει να προσλάβει γυμναστές, έτσι ώστε η άσκηση να γίνεται με ασφάλεια και όχι να εναπόκειται στην προσωπική ευθύνη των αθλουμένων ή να χρειάζεται να καταφύγουν σε σωματεία πληρώνοντας συνδρομές.

3^ον επισημαίνει ότι: «…ενώ πέραν αυτών δεν θα είναι δυνατή η χρήση των γηπέδων, καθώς αυτά θα χρησιμοποιούνται από αθλητικούς συλλόγους, έπειτα από σχετική παραχώρηση από τον Δήμο Μυτιλήνης.» Καλό θα είναι να γνωρίζουμε τους όρους παραχώρησης των αθλητικών εγκαταστάσεων σε συλλόγους και τα κάθε είδους άτομα που εξασκούν προπονητικό έργο παροχής υπηρεσιών.

Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας όταν η διοίκηση (Αντιδημαρχία Αθλητισμού) περιορίζει ένα δικαίωμα του πολίτη, ο περιορισμός αυτός θα πρέπει πράγματι να είναι αναγκαίος για την εξυπηρέτηση του σκοπού που επιδιώκει και όχι παραπάνω απ’ όσο πραγματικά χρειάζεται. Επίσης, αποκλειστικός σκοπός της δημόσιας διοίκησης και εν προκειμένω του Δήμου, είναι η προστασία του δημόσιου συμφέροντος δηλαδή η προστασία του συμφέροντος όλων δημοτών. Επομένως, στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει και ο Μαζικός Λαϊκός Αθλητισμός να βρει επιτέλους την θέση που του αρμόζει και ένας μεγάλος αριθμός δημοτών να μην αντιμετωπίζονται ως παρίες. Επιτέλους, πρέπει να έχουν δικαίωμα πρόσβασης στους αθλητικούς χώρους όλα τα άτομα ανεξαρτήτως κοινωνικοοικονομικών χαρακτηριστικών χωρίς περιορισμούς και να μη δίνεται προτεραιότητα μόνο σε φιέστες για λόγους προβολής.

Η αντανάκλαση της εμπορευματοποίησης και της παραβατικότητας της εργασίας στο χώρο του ερασιτεχνικού αθλητισμού.

 Κανλής Παράσχος

Διδάκτορας Κοινωνιολογίας, Μεταδιδακτορικός Ερευνητής, Μέλος ερευνητικού προσωπικού του Εργαστηρίου Κριτικής Εγκληματολογικής Μελέτης και Έρευνας

Πανεπιστήμιο Αιγαίου Τμήμα Κοινωνιολογίας

Η αντανάκλαση της εμπορευματοποίησης και της παραβατικότητας της εργασίας στο χώρο του ερασιτεχνικού αθλητισμού.

Η εισήγηση αποτελεί μέρος έρευνας στο πλαίσιο διδακτορικής διατριβής με θέμα: «Το φαινόμενο του ντόπινγκ. Μια κριτική προσέγγιση του φαινομένου ως κοινωνικό και διαχρονικό έγκλημα στον αθλητισμό». Η έρευνά χωρίζεται σε δυο θεματικές κατά πρώτον αυτή της εμπορευματοποίησης του ερασιτεχνικού αθλητισμού και κατά δεύτερον εκείνη που θα εξετάζει το φαινόμενο του ντόπινγκ στον αθλητισμό. Με την παρούσα θεματική, που αποτελεί αντικείμενο της εισήγησης παρουσιάζουμε τα αποτελέσματα της διδακτορικής έρευνας όπως: ποιός είναι ο έλεγχος από φορείς κυρίως κρατικούς, που έχουν ως αποστολή την σωστή λειτουργία των αθλητικών συλλόγων, ποιά είναι η σχέση μεταξύ συλλόγων, παραγόντων, προπονητών και αθλητικών φορέων, όπως ομοσπονδιών, τοπικών επιτροπών και κυρίως κρατικών φορέων ως προς την εφαρμογή των νόμων, την ποινικοποίηση και την επέκταση του κοινωνικού ελέγχου. Με την συγκεκριμένη θεματική, επιχειρείται μια προσέγγιση ως προς την διαθεσιμότητα των καθιερωμένων μέσων προς τους αθλούμενους, τόσο σε αυτούς που συμμετέχουν με σκοπό την απλή εξάσκηση και ευχαρίστηση, όσο και σε εκείνους που στοχεύουν σε αθλητικές επιδόσεις και διακρίσεις, αλλά και την δυνατότητα συμμετοχής ή αποκλεισμού των ατόμων σύμφωνα με τα κοινωνικό-οικονομικά, και άλλα χαρακτηριστικά τους. Στο πλαίσιο αυτό, ερευνάται η εγκληματοποίηση πράξεων που συμβαίνουν στον χώρο του ερασιτεχνικού αθλητισμού από την πλευρά της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κοινωνικής βλάβης. Επίσης, ποιά είναι η αλληλεξάρτηση του κράτους με τον ερασιτεχνικό αθλητισμό και συγκεκριμένα ομοσπονδίες, τοπικές επιτροπές, συλλόγους αθλητικούς οργανισμούς δήμων. Η έρευνα δεν περιορίζεται σε μια νομικίστική προσέγγιση του προβλήματος της νόμιμης ή παράνομης εμπορευματοποίησης του αθλητισμού, αλλά  εμβαθύνει καταγράφοντας πράξεις που μπορούν να χαρακτηριστούν ως μη εγκληματική παρέκκλιση, παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμφωνιών και συνθηκών που διέπουν τον αθλητισμό σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, καθώς και αρχών που έχουν διαμορφωθεί σε δικαστήρια.

 

https://www.hellenicsociology.gr/proskliseis/xekina-9o-taktiko-synedrio-tis-ellinikis-koinoniologikis-etaireias 

9ο Τακτικό Συνέδριο της Ελληνικής Κοινωνιολογικής Εταιρείας

«Ελαττωματικοί καταναλωτές» στον χώρο του αθλητισμού

 

Γράφει ο Κανλής Παράσχος

«Ελαττωματικοί καταναλωτές» στον χώρο του αθλητισμού

Η εμπορευματοποίηση του αθλητισμού αποτελεί μια κοινή παραδοχή η οποία αφήνει αδιάφορους πλέον και τους πιο ρομαντικούς, οι οποίοι πιστεύουν ακόμη ότι ο αθλητισμός αποτελεί μια παρακαταθήκη που έχει κληρονομηθεί από τους αρχαίους Ολυμπιακούς Αγώνες. Η πεποίθηση ότι υπάρχει μια ισότιμη συμμετοχή των υποκειμένων στον σύγχρονο αθλητισμό, ανεξάρτητα κοινωνικο-οικονομικών χαρακτηριστικών τουλάχιστον σε ερασιτεχνικό επίπεδο όπου κυρίαρχο ρόλο έχει το σωματείο της γειτονιάς το οποίο μεταδίδει μέσα από τις δραστηριότητες που παρέχει υψηλά πρότυπα ηθικής και αξιών, εντούτοις αυτό δεν συμβαίνει. 

Ένας από τους λόγους που είναι υπεύθυνος γι’ αυτή την κατάσταση, είναι ότι τα παιδιά από τις μικρές ακόμη ηλικίες θα πρέπει να περάσουν από το «γκισέ» για να πληρώσουν το αντίστοιχο οικονομικό τίμημα-συνδρομή, ώστε να έχουν την δυνατότητα να λάβουν μέρος στις προπονήσεις των συλλόγων. Έτσι ο αθλητισμός από κοινωνικό αγαθό μετατρέπεται σε εμπόρευμα Μπορεί όμως κάποιος να υποστηρίξει ότι οι σύλλογοι έχουν ανάγκες που πρέπει να καλυφθούν. Αλλά αν αναρωτηθούμε ότι οι οικογένειες σήμερα στην δύσκολη οικονομική κατάσταση που βρίσκονται αντιμετωπίζουν σημαντικά προβλήματα περιμένοντας ακόμη και το market pass, πού θα διαθέσουν τα χρήματα, για είδη πρώτης ανάγκης ή στην συνδρομή που απαιτεί το σωματείο για την συμμετοχή των παιδιών τους στα αθλητικά προγράμματα; Ο αθλητισμός αντιμετωπίζεται πλέον ως καταναλωτικό προϊόν, όχι μόνο στον ιδιωτικό επιχειρηματικό τομέα, αλλά και στον λεγόμενο χώρο του «ψευτο-ερασιτεχνισμου» που αφήνει απέξω εκείνους που δεν μπορούν να συμμετέχουν στο καταναλωτικό αυτό αλισβερίσι,  που σύμφωνα με τον Ζ. Μπάουμαν [1], μπορούν να χαρακτηριστούν ως «ελαττωματικοί καταναλωτές». Το κράτος και οι κυβερνήσεις συντάσσουν αθλητικούς νόμους, εκπονούν μεγαλόπνοα αθλητικά προγράμματα, τα οποία όμως στην πράξη έχουν αποτύχει παταγωδώς, καθώς το ερασιτεχνικό σωματείο έχει πεθάνει και στην θέση του αναγεννιέται ένα σωματείο με ταξικό ορόσημο που μόνο όσοι διαθέτουν οικονομική δυνατότητα μπορούν να απολαύσουν. Οπότε, η πραγματικότητα αυτή ως λανθάνουσα λειτουργία του αθλητισμού δεν μπορεί να μην υποστεί και την ανάλογη κριτική προσέγγιση.   

---

[1] Η μετανεωτερικότητα και τα δεινά της, Ψυχογιός Αθήνα 2002:38

Φυσική Β’ Γυμνασίου Η έννοια της ταχύτητας – μία διαθεματική προσέγγιση. Ποιος είναι ο πιο γρήγορος;

 https://blogs.sch.gr/4gymmyti/files/2022/01/taxythta.pdf

«Το φαινόμενο του ντόπινγκ. Μια κριτική προσέγγιση του φαινομένου ως κοινωνικό και διαχρονικό έγκλημα στον αθλητισμό»

 O τόμος του 2^ου  Συνεδρίου των Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αιγαίου στον οποίο δημοσιεύεται άρθρο του Κανλή Παράσχου με τίτλο «Η εμπορευματοποίηση του Αθλητισμού ως παράγοντας ενίσχυσης του φαινομένου του Ντόπιγκ», στον παρακάτω σύνδεσμο   https://hellanicus.lib.aegean.gr/handle/11610/21587.

Η ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ ΩΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΤΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ ΤΟΥ ΝΤΟΠΙΝΓΚ

ΚΑΝΛΗΣ ΠΑΡΑΣΧΟΣ

ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΔΙΔΑΚΤΟΡΑΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ, ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ, ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ

 

ΠΕΡΙΛΗΨΗ 

Η συνεχής ανάπτυξη του αθλητισμού σε όλα τα επίπεδα εθνικό, διεθνές και παγκόσμιο είναι παράλληλη με μια διαδικασία εξορθολογισμού του από όλες τις απόψεις. Η επιστημονικοποίηση του αθλητισμού μέσα από τις επιστήμες της ιατρικής και των νέων τεχνολογιών βοήθησαν σε μέγιστο βαθμό στην εκμετάλλευση όλων των αποθεμάτων βελτίωσης των ικανοτήτων του ανθρωπίνου σώματος, ως μοντέλο ανθρώπινης μηχανής. Η ανάπτυξη του αθλητισμού ως παγκόσμια οικονομική δραστηριότητα, οφείλεται επίσης στην δημιουργία ενός περιβάλλοντος που ευνοείται από τις νέες μορφές μεταφορών και επικοινωνίας. Όλοι όσοι έχουν έστω στοιχειώδη ενασχόληση με τον αθλητισμό μπορούν να αντιληφθούν ότι ο τελευταίος αποτελεί μια παγκόσμια αγορά, όπου οι σύλλογοι από τον πιο μικρό ερασιτεχνικό της γειτονιάς έως εκείνους που δραστηριοποιούνται σε περιφερειακό, εθνικό και διεθνές επίπεδο αποτελούν πλέον επιχειρήσεις που με τον ένα ή άλλο τρόπο επιδίδονται στον χώρο της εμπορικής οικονομίας. Προσπαθούμε λοιπόν μέσα από την παρούσα εργασία να ερευνήσουμε πως η εμπορευματοποίηση του αθλητισμού  ως δομικό χαρακτηριστικό της καπιταλιστικής οργάνωσης, οδηγεί τους αθλητές στο ντόπινγκ, έτσι ώστε να μεγιστοποιήσουν την απόδοσή τους, την οποία θα εκμεταλλευτεί ο κάτοχος των αθλητικών μέσων παραγωγής μεταβάλλοντας την σε κέρδος. Η έρευνά μας θα διεξαχθεί μέσα από την οπτική της κριτικής εγκληματολογίας και του κρατικού επιχειρηματικού εγκλήματος.