Το πρόβλημα της παχυσαρκίας.

Κανλής Παράσχος

Καθηγητής Φυσικής Αγωγής ΠΕ11, Msc                                                           30/6/2016

Το πρόβλημα της παχυσαρκίας.

http://blogs.sch.gr/4gymmyti/files/2017/11/ΤΟ-ΠΡΟΒΛΗΜΑ-ΤΗΣ-ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ.pdf

Εισαγωγή

Στις σύγχρονες κοινωνίες ανάμεσα στα διατροφικά προβλήματα που εμφανίζονται είναι και αυτό της παχυσαρκίας. Οι παράγοντες που είναι υπεύθυνοι ως προς την συχνότητα εμφάνισης του φαινόμενου αυτού είναι ποικίλοι, αλλά και οι τύποι θεραπείας που έχουν εφαρμοσθεί δεν είχαν τα αναμενόμενα επιθυμητά αποτελέσματα (Παπανικολάου,1989: 521).   

Η παχυσαρκία αποτελεί ένα φαινόμενο που απασχολεί όλο τον πληθυσμό της γης και πλήττει ανεξαιρέτως τόσο τα ανεπτυγμένα όσο και τα χαμηλά κοινωνικοοικονομικά στρώματα τόσο στις ανεπτυγμένες όσο και στις αναπτυσσόμενες χώρες. Η νόσος αυτή του 21^ου αιώνα όπως συνηθίζεται να αποκαλείται αποτελεί μια δύσκολη υπόθεση ως προς τον τρόπο αντιμετώπιση της.  Αρκεί να αναφέρουμε ότι το 1.1 δισεκατομμύρια από τα 6 δισεκατομμύρια που αποτελούν τον πληθυσμό της γης είναι υπέρβαρα. Σύμφωνα με το Διεθνές Ινστιτούτο Παχυσαρκίας που βρίσκεται στην Ουάσιγκτον το 61% των αμερικανών, 54% των Ρώσων και το 51% των Βρετανών είναι υπέρβαροι (Αμερικάνου,& Καρμίρη, & Παπακώστα, ΤΕΕ, ΥΠΕΠΘ-ΠΙ)

Η μεγάλη συσσώρευση σωματικού λίπους, και οι αρνητικές επιπτώσεις που αυτό προκαλεί στην υγεία κατατάσσει την παχυσαρκία σε ένα από τα κυριότερα ζητήματα της δημόσια υγείας. Οι αρνητικές συνέπειες της παχυσαρκίας έχουν οδηγήσει ακόμη και στην μείωση του προσδόκιμου της ζωής σε τέτοιο βαθμό που προηγούμενες πρόοδοι του περασμένου αιώνα σε σχέση με την διάρκεια ζωής των ατόμων να κινδυνεύουν να χαθούν με αποτέλεσμα η σημερινή γενιά να είναι εκείνη η οποία αναμένεται να έχει μικρότερη διάρκεια ζωής απ’ ότι οι γονείς τους (ΕΥΖΗΝ, 2014).  Μεγάλη προσοχή πρέπει να δίνουν τα άτομα όταν εισέρχονται στην εφηβική ηλικία, που στα κορίτσια έρχεται νωρίτερα από τα αγόρια. Η ανάπτυξη του σωματικού ρυθμού είναι ιδιαίτερα γρηγορότερη α’ αυτήν την ηλικία η οποία και χαρακτηρίζεται από επιθυμία για λήψη περισσότερης τροφής εξαιτίας της αυξημένης όρεξης.

Στην συνέχεια προσπαθούμε να προσεγγίσουμε το φαινόμενο της παχυσαρκίας μέσα από τις εξής ενότητες 1. Ορισμός της παχυσαρκίας, 2. Αίτια της παχυσαρκίας, 3. Μορφές της παχυσαρκίας, 4. Μέθοδοι διάγνωσης της παχυσαρκίας, 5. Κίνδυνοι της παχυσαρκίας, και 6. Τρόποι αντιμετώπισης της παχυσαρκίας.

Η ΠΕΤΟΣΦΑΙΡΙΣΗ ΣΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ

Κανλής Παράσχος,

Καθηγητής Φυσικής Αγωγής, ΠΕ11,Msc.

Η ΠΕΤΟΣΦΑΙΡΙΣΗ ΣΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ                                                  Μυτιλήνη 29/10/2017

http://blogs.sch.gr/4gymmyti/files/2017/11/Η-ΠΕΤΟΣΦΑΙΡΙΣΗ-ΣΤΟ-ΓΥΜΝΑΣΙΟ.pdf

(Σημειώσεις για τους μαθητές του 4^ου Γυμνασίου Μυτιλήνης, στο μάθημα της Φυσικής Αγωγής)

Ιστορία της Πετοσφαίρισης.

Η πετοσφαίριση ή Βόλεϊ μπολ στην ξένη ορολογία γεννιέται το 1895 στην Μασαχουσέτη των ΗΠΑ, από τον Γουίλιαμ Μόργκαν προκειμένου να μπορεί να προπονεί τους παίκτες του Ράγκμπι με τρόπο διασκεδαστικό και παράλληλα χωρίς κινδύνους για τραυματισμούς κατά την χειμερινή περίοδο. Το 1947 συστήνεται η Διεθνής Ομοσπονδία Βόλεϊ στο Παρίσι και το 1964 συμπεριλαμβάνεται στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών αγώνων. Στην Ελλάδα γίνεται γνωστό από τον καθηγητή Φυσικής Αγωγής Αθανάσιο Λευκαδίτη το 1922, στο σύλλογο του Πανιωνίου. Η Ελλάδα εντάσσεται στην Διεθνή Ομοσπονδία Βόλεϊ το 1949.

Γήπεδο – διαστάσεις – δίχτυ - μπάλα.

Η Πετοσφαίριση παίζεται σε γήπεδο οι διαστάσεις του οποίου είναι 18χ9 μέτρα και χωρίζεται από την κεντρική γραμμή σε δυο ίσα μέρη, δηλαδή 9χ9 μέτρα. Από την κεντρική γραμμή και σε τρία μέτρα απόσταση βρίσκεται η επιθετική γραμμή η οποία ορίζει την επιθετική ζώνη. Μπορούμε να συναντήσουμε ποικίλες μορφές του παιχνιδιού και του γηπέδου όπως είναι το μίνι βόλεϊ (12χ4,50 μέτρα και τρεις παίκτες για κάθε ομάδα), το βόλεϊ παραλίας 2χ2, αλλά και εκείνο που παίζεται ελεύθερα από παιδιά και μεγάλους οπουδήποτε με ένα απλό σχοινί και μια ελαστική μπάλα. Το δίχτυ του βόλεϊ έχει μήκος 9,5 μ., πλάτος 1 μ., και ύψος 2.43 για τους άνδρες και 2.24 για τις γυναίκες και βρίσκεται πάνω από την κεντρική γραμμή. Τα όρια του γηπέδου στον αέρα ορίζονται από τις αντένες οι οποίες προεξέχουν 0.80 μ. πάνω από το δίχτυ και βρίσκονται στις άκρες του σε απόσταση 9 μ., μεταξύ τους.  Η μπάλα του βόλεϊ έχει περιφερεια65-67 εκ., βάρος 260-280 γραμ. και αποτελείται από 12 ομοιόμορφα κομμάτια χρώματος, κίτρινο, άσπρο και μπλε.

The European Group for the Study of Deviance and Social Control 45th Annual Conference

Room B 03/09/2017, 15:00-17:00 EKNEXA Criminological Researches

http://eknexa.aegean.gr/site/Abstract-Booklet-1.pdf Το φαινόμενο του ντόπινγκ. Μια κριτική προσέγγιση του φαινομένου ως κοινωνικό και διαχρονικό έγκλημα στον αθλητισμό. Παράσχος Κανλής Η χρήση αθέμιτων μέσων, ουσιών και μεθόδων με σκοπό την επίτευξη καλύτερων αποτελεσμάτων στον αθλητισμό, αποτελεί μια κατάσταση που δύσκολα μπορεί να διευθετηθεί και απασχολεί ολόκληρη την παγκόσμια κοινότητα. Είναι δε ένα από τα σημαντικότερα αδικήματα τόσο στον αθλητισμό όσο και στο ευρύτερο κοινωνικό, πολιτικό και οικονομικό πεδίο καθώς αλλοιώνει και παραχαράσσει το αθλητικό αποτέλεσμα, έχει δε ανεπιθύμητες και αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία των ανθρώπων, με τραγική ακόμη κατάληξη όπως είναι ο θάνατος. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να δείξει μέσα από μια κριτική οπτική, πώς το φαινόμενο του ντόπινγκ ως αποκλίνουσα αθλητική συμπεριφορά αντιμετωπίζεται από την άτυπη μορφή του κοινωνικού ελέγχου τόσο στα πρωτογενή κοινωνικά συστήματα, όσο και από εκείνα του επίσημου κοινωνικού ελέγχου και να γνωστοποιήσει τα συστήματα σκέψης που ενισχύουν αυτό το φαινόμενο τον τρόπο δράσης και τις συμπεριφορές του. Η έρευνά μας αποτελείται από δυο θεματικές, κατά πρώτον εκείνη της εμπορευματοποίησης του ερασιτεχνικού αθλητισμού όπου θα προσπαθήσουμε να ερευνήσουμε ποιά είναι η σχέση μεταξύ συλλόγων, παραγόντων, προπονητών, αθλητικών φορέων και κυρίως κρατικών φορέων ως προς την εφαρμογή των νόμων, την ποινικοποίηση και την επέκταση του κοινωνικού ελέγχου. Στο πλαίσιο αυτό θα προσπαθήσουμε να ερευνήσουμε την εγκληματοποίση πράξεων που συμβαίνουν στον χώρο του ερασιτεχνικού αθλητισμού από την πλευρά της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κοινωνικής βλάβης, την δυνατότητα συμμετοχής ή αποκλεισμού των ατόμων σύμφωνα με τα κοινωνικό-οικονομικά και άλλα χαρακτηριστικά τους. Κατά δεύτερον εκείνη που θα εξετάσει το φαινόμενο του ντόπινγκ στον αθλητισμό, πως γίνεται ο χειρισμός του φαινομένου του ντόπινγκ και των εγκληματικών πράξεων που παράγονται από αυτό, από μέρους της επίσημης πολιτείας; Συνεπώς η μελέτη της έρευνας μας σε ότι αφορά το κρατικό επιχειρηματικό έγκλημα θα πρέπει να λάβει υπόψη της, την οργανωσιακή έρευνα και να αναδείξει το γεγονός ότι καμιά οργάνωση, σύλλογος, ομοσπονδία αθλήματος, δεν μπορεί να εξελιχτεί και να λειτουργήσει χωρίς την παντός είδους από μέρους της κυβέρνησης χρησιμοποίηση των κατάλληλων μέσων ή τρόπων, όπως και καμιά κυβέρνηση στο σύγχρονο καπιταλισμό δεν μπορεί παρά να βρίσκεται υπό τον έλεγχο, την επιρροή, τη δικαιοδοσία ισχυρών παραγόντων του αθλητισμού από επίπεδο συλλόγων μέχρι αυτό των ομοσπονδιών. Αυτή είναι η πρώτη μορφή αλληλεξάρτησης του κράτους μεταξύ συλλόγων και ομοσπονδιών, η δεύτερη είναι εκείνη της παθητικής, όπου δεν απαιτούνται προσπάθειες για την επίτευξη αποτελέσματος, αλλά το να μην γίνει κάτι που πρέπει, από αδικαιολόγητη ή σκόπιμη παράλειψη έτσι ώστε να καταλήξουμε σε κρατικό-επιχειρηματικό έγκλημα.

The European Group for the Study of Deviance and Social Control 45th Annual Conference

http://eknexa.aegean.gr/site/Conference-Program-1.pdf

The European Group for the Study of Deviance and Social Control 45th Annual Conference

http://eknexa.aegean.gr/site/Abstract-Booklet-1.pdf

Uncovering Harms: States, corporations and organizations as criminals

http://eknexa.aegean.gr/site/conference%202017.html

 

Το αγωνιστικό Βάδην, η τεχνική και η κρίση συμφώνα με τους κανονισμούς

 

 

Γράφει ο Κανλής Παράσχος ΚΦΑ Msc προπονητής στίβου 

Η ουσιώδης διαφορά του αγωνιστικού βάδην από εκείνη του τρεξίματος είναι ότι για το πρώτο πρέπει να ακολουθούνται ειδικοί κανόνες που έχουν θεσπιστεί όχι μόνο για την σωστή τεχνική που θα επιτρέπει στους αθλητές του βάδην να επιτυγχάνουν καλές επιδόσεις αλλά να είναι και σύμφωνοι με τις διατάξεις συγκεκριμένων οδηγιών για το αγώνισμα. Υπάρχουν λοιπόν κάποιοι κανόνες οι οποίοι διαφοροποιούν το βάδην από το τρέξιμο και οι βαδιστές οφείλουν να γνωρίζουν και να ακολουθούν πιστά. Σύμφωνα με τους κανονισμούς άρθρο 230 κανονισμοί αγώνων στίβου της IAAF 2012-13 «Το Βάδην είναι μια διαδοχή βημάτων που γίνονται με τρόπο που ο βαδιστής να έρχεται σε επαφή με το έδαφος, έτσι ώστε να μην εμφανίζεται καμία ορατή (στο ανθρώπινο μάτι) απώλεια επαφής. Το κινούμενο προς τα εμπρός πόδι θα πρέπει θα πρέπει να είναι τεντωμένο (δηλ. να μην λυγίζει στο γόνατο) από την στιγμή της πρώτης επαφής με το έδαφος μέχρι την κάθετη όρθια θέση»

Εξυπακούεται ότι η τεχνική του βάδην απαιτεί μια πολύ καλή διδαχτική από μέρους του προπονητή έτσι ώστε ο αθλητής να την κατακτήσει αν είναι δυνατόν σε τέλειο επίπεδο. Κατά την εκπαίδευση των τεχνικών κινήσεων πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη σημασία καθώς ελλείψεις που θα δημιουργηθούν μπορεί να αποτελέσουν αργότερα ανυπέρβλητα εμπόδια στην  πρόοδο ενός ικανού κατά τα άλλα βαδιστή. Αν λοιπόν ο βαδιστής ξεκινήσει από πολύ νωρίς να απαιτεί επιδόσεις και επιτυχίες, αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα να περάσουν αθόρυβα λάθη τα οποία στο μέλλον θα είναι πολύ δύσκολα να αντιμετωπιστούν η και ακατόρθωτο να διορθωθούν,  με αποτέλεσμα την μόνιμη παρουσία τους στην τεχνική του αθλητή. 

Δυστυχώς όμως υπάρχουν προπονητές και αθλητές, οι οποίοι δίνουν μεγαλύτερη σημασία στα γρήγορα αποτελέσματα, αγνοώντας σκόπιμα το σύνολο των θεσμοθετημένων κανόνων που ορίζουν ποιος είναι ο σωστός τρόπος βαδίσματος, αλλά και βασικές αρχές της προπονητικής απαιτώντας από τους αθλητές τους να βαδίζουν γρήγορα από την αρχή χωρίς να έχει υπάρξει ορθή αφομοίωση της σωστής και έγκυρης τεχνικής. Οι προπονητές αυτοί διακατέχονται από έλλειψη συναίσθησης της ευθύνης, ασυνέπειας ως προς τον ρόλο τους ο οποίος είναι να διδάσκει στους αθλητές ότι πέρα από τον σκοπό, που είναι η επιτυχία του αθλητή από μεριάς επιδόσεων και νίκης, πρέπει και τα μέσα δηλαδή ο σωστός και έγκυρος τρόπος βαδίσματος να αποτελεί μέρος της όλης προσπάθειας.

Τέλος η κρίση στο βάδην δεν αποτελεί μια ψυχρή διαδικασία μεζούρας και χρονομέτρου από μεριάς των κριτών. Οι κριτές του βάδην πρέπει να έχουν γνώση της βιομηχανικής ανάλυσης της τεχνικής του βαδίσματος, αρκετή εμπειρία στο αγώνισμα ώστε να μπορούν να διακρίνουν ποιοι αθλητές καταστρατηγούν σκόπιμα τους κανονισμούς, προκειμένου να υπάρχει αξιοπιστία της διεξαγωγής του αγωνίσματος.

   

 

ΕΝΤΥΠΟ ΕΠΑΣ ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ ''Η ΠΡΟΟΔΟΣ΄΄

https://drive.google.com/file/d/0B7s-zovnx6yQR2tiUG51NHVJN1E/preview

Χορευτική Ομάδα 4ου Γυμνασίου Μυτιλήνης

http://blogs.sch.gr/4gymmyti/%ce%b4%cf%81%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b7%cf%81%ce%b9%cf%8c%cf%84%ce%b7%cf%84%ce%b1/%cf%87%ce%bf%cf%81%ce%b5%cf%85%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%bf%ce%bc%ce%ac%ce%b4%ce%b1/

Σύντομη περιοδολόγηση στην εξέλιξη των παραδοσιακών χορών και η διδασκαλία τους στο μάθημα της Φυσικής Αγωγής.

Κανλής Παράσχος

Καθηγητής Φυσικής Αγωγής, ΠΕ11, Msc                                       30/6/2016

 http://blogs.sch.gr/4gymmyti/files/2016/10/χοροι-κανλής.pdf

 

 

Εισαγωγή

Ανάμεσα στα αναρίθμητα πολιτιστικά αγαθά της ελληνικής κοινωνίας περίοπτη θέση έχουν οι Ελληνικοί χοροί. Ο χορός αποτελεί κορυφαία δραστηριότητα του ανθρώπου, που μέσα από αυτόν μπορεί να εκδηλώσει και να  φανερώσει τα συναισθήματα του με τρόπο αποτελεσματικό, καθώς πηγάζει από τα βάθη της ψυχής του και αντικατοπτρίζει την αρμονία του Είναι του. Αποφασιστικό ρόλο διαδραμάτισε ο Ελληνικός παραδοσιακός χορός στην συνέχιση της εθνικής ταυτότητας του ελληνικού έθνους ιδιαίτερα σε δύσκολες εποχές. (Βαρβίτσας,2008:17-18)

Στη σημερινή εποχή όπου η διεθνοποίηση του πολιτισμού, η παγκοσμιοποίηση της οικονομίας με παράλληλη ελαχιστοποίηση των αποστάσεων, διαμορφώνουν ένα νέο κοινωνικό περιβάλλον όπου γίνεται αντιληπτή η παρουσία διαφορετικών μορφών, πολιτισμικών, εθνοτικών, και κοινωνικοοικονομικών γνωρισμάτων. Επιβάλλεται λοιπόν η ανάγκη διάδοσης και υιοθέτησης εκείνων των προτύπων συμπεριφοράς που αποτελούν διακριτικό γνώρισμα σεβασμού στις πνευματικές και ανθρωπιστικές αξίες. Το σχολείο ως ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες κοινωνικοποίησης του ατόμου έχει βασικό ρόλο στην δημιουργία προσωπικοτήτων με σταθερές ηθικές αρχές και ισχυρή αυτοαντίληψη αλλά και αποτροπής φαινομένων ξενοφοβίας και ρατσισμού (Δ.Ε.ΠΠ.Σ, Π.Ι., Γενικό Μέρος)

 Μέσα από την καλλιέργεια των παραδοσιακών χορών τους οποίους έχουμε χρέος να διδασκόμαστε, αλλά και να διδάσκουμε στο σχολείο, δεν σημαίνει ότι θα αρνηθούμε και θα αγνοήσουμε τις πολιτιστικές κουλτούρες άλλων λαών καθώς όλοι συμβάλουν στην εξέλιξη του πολιτισμού. Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι η αλληλεπίδραση και αλληλεξάρτηση λαών και πολιτισμών συμβάλλει καθοριστικά την διατήρηση των πανανθρώπινων αξιών και εν τέλει στην διατήρηση της ειρήνης.

Στο σημείο αυτό δεν μπορούμε να μην αναφερθούμε στους Pieterse, Massey, και Beck, προκειμένου να αναλύσουμε τις δυο βασικές αντιλήψεις για τον πολιτισμό. Σύμφωνα με την πρώτη, κρίνεται ότι ο πολιτισμός είναι προϊόν διεργασιών που πραγματοποιείται σε τοπικό κυρίως επίπεδο. Θεωρεί ότι κάθε κοινωνική ομάδα έχει τον δικό της πολιτισμό και σε συγκεκριμένη περιοχή καθιστώντας τον διακριτό από τους υπόλοιπους «μικρούς» πολιτισμούς. Η αντίληψη αυτή καλείται τοπο-τροπική και δημιουργεί μια μορφή φαντασιακής κοινότητας εσωκλείοντας τον πολιτισμό ως ένα είδος που πρέπει να υπάρχει μόνο για τον ίδιο.  

Η δεύτερη αντίληψη αντιλαμβάνεται τον πολιτισμό ως διατοπική διαδικασία και αποτέλεσμα, ως ένα γενικό ανθρώπινο «λογισμικό». Οι διατοπικοί πολιτισμοί παρουσιάζουν μια εξωστρέφεια είναι δηλαδή «ανοιχτοί προς τα έξω» παρ’ όλο που δεν είναι άχωροι. «Ο διατοπικός πολιτισμός εγκαθιδρύει ένα πληθυντικό των πολιτισμών, αρθρώνεται εξαιτίας και στη βάση ΄΄τοπικών΄΄ πολιτισμών» (Παπαδάκης, 2003:166).

Ο ελληνικός πολιτισμός και η ελληνική γλώσσα από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα αναδεικνύουν την συνέχεια του έθνους μας, αλλά παράλληλα αποτελούν διαχρονικό και διατοπικό ανθρώπινο λογισμικό που προάγει τις πανανθρώπινες αξίες, που συνέβαλαν  και συνεχίζουν συμβάλουν στην ανάπτυξη της ανθρωπότητας από κάθε άποψη.