Κανλής Παράσχος
Καθηγητής Φυσικής
Αγωγής ΠΕ11
Η παρουσίαση βρίσκεται στον παρακάτω σύνδεσμο
Εισαγωγικό σημείωμα
Στο πλαίσιο του project φύση και
άσκηση, επιλέχτηκε το θέμα «τρέξιμο στη φύση». Η πρόταση αυτή έγινε καθώς μέσα
από το μάθημα της Φυσικής Αγωγής, αλλά και του προγράμματος ΕΥΖΗΝ διαπιστώνεται
ότι η αερόβια ικανότητα των παιδιών, ένας σημαντικός δείκτης που δείχνει την
βιολογική αξία του ατόμου, είναι για το σύνολο των παιδιών σε ιδιαίτερα χαμηλά
επίπεδα. Η διαπίστωση αυτή είναι μια αρνητική πραγματικότητα του συνδρόμου της
υποκινητικότητας, αλλά και ενασχόλησης των παιδιών μόνο με σπορ τα οποία δεν
προάγουν την αερόβια ικανότητα λόγω των χαμηλών απαιτήσεων καθώς «…η
απαιτούμενη αερόβια ικανότητα απόδοσης δεν μπορεί να αναπτυχθεί μόνο μέσω
παιχνιδιών, γιατί η συνολική ένταση των δρομικών επιδόσεων στα παιχνίδια είναι
πολύ χαμηλή και δεν αποτελεί επαρκές ερέθισμα.» (Dietrich Μ.&
Klaus C. & Klaus L, 1993:240). Από την άλλη
πλευρά μπορεί να υπάρξουν υπέρμετρες επιβαρύνσεις αν τα παιδιά υποβάλλονται σε
εξοντωτικές προπονήσεις και αγώνες από άτομα που ασκούν καταχρηστικά και λάθος
τον ρόλο του προπονητή. Η μορφολογία και η λειτουργικότητα της καρδίας
διαμορφώνεται μέχρι την εφηβική ηλικία ως αποτέλεσμα βιολογικών προσαρμογών της
άσκησης. Μέσω λοιπόν της άσκησης δημιουργείται καρδιακή υπερτροφία, η λεγόμενη αθλητική
καρδιά με διαφορετικές όμως προσαρμογές του μυοκαρδίου ανάλογα με τις
προπονητικές επιβαρύνσεις .
Η καρδιακή υπερτροφία λοιπόν όσων
ασχολούνται με αερόβια άσκηση, έχει αριστερή κοιλία με μεγάλη χωρητικότητα και
με κανονικό τοίχωμα, ενώ όσων ασχολούνται με αναερόβια άσκηση ισχύος, έχει
μικρότερη κοιλία με μικρότερη χωρητικότητα και υπερτροφικό τοίχωμα (Κλεισούρας,
1989).
Το επιθυμητό για την παιδική και εφηβική
ηλικία είναι το πρώτο. Η επιλογή λοιπόν του συγκεκριμένου θέματος θέλει να
δημιουργήσει μια κουλτούρα σωστής και υγιούς ενασχόλησης με την άσκηση. Όπως
γνωρίζουμε τα σωματικά χαρακτηριστικά αλλά και τα χαρακτηριστικά της
συμπεριφοράς των παιδιών και των εφήβων βρίσκονται σε μια διαδικασία
προοδευτικών αλλαγών. Τις συγκεκριμένες αυτές νομoτέλειες της ανάπτυξης θέλουμε να
λάβουμε υπόψη μέσα από το παρόν πρόγραμμα (Dietrich, 1994), καταθέτοντας την ανάλογη πρόταση :
